Rozpoznawanie i weryfikacja fałszywych numerów

Weryfikacja numeru odbywa się w dwóch warstwach. Najpierw sprawdzają Państwo, czy numer istnieje i jest aktywny w sieci — robi to HLR-lookup, w milisekundach i tak, że właściciel niczego nie zauważa. Potem sprawdzają Państwo, czy dana osoba faktycznie ma ten numer w ręku — da się to zrobić wyłącznie przez wysłanie na niego kodu i poproszenie o jego wpisanie. Pierwsza warstwa odfiltrowuje literówki i zmyślone ciągi; druga zatrzymuje numery jednorazowe i oszustów.

Poniżej pokazujemy, jakie rodzaje „fałszywych” numerów pojawiają się w praktyce, co HLR-lookup udowadnia, a czego nie, oraz jak połączyć obie warstwy, nie czyniąc formularza rejestracji bezużytecznym.

Jakie rodzaje fałszywych numerów Państwo spotkają

„Fałszywy” to zbiorcza nazwa pięciu bardzo różnych przypadków. Każdy wymaga innego podejścia, a zwykła kontrola wyłapie tylko dwa pierwsze.

Rodzaj Co się dzieje Jak to stwierdzić
Numer nieistniejący Zmyślony ciąg albo numer z zakresu, który nigdy nie został wydany. HLR-lookup od razu wskazuje, że numer nie istnieje.
Literówka Cyfra za dużo albo za mało, albo błędny numer kierunkowy. Zwykle bez złej woli. Kontrola formatu (E.164) wyłapuje większość; HLR potwierdza resztę.
Nieaktywny albo wyłączony Numer istniał, ale karta SIM nie jest już używana albo numer został przeniesiony. HLR pokazuje aktualny status i operatora, do którego numer teraz należy.
Numer jednorazowy albo współdzielony Publiczny numer z serwisu darmowego odbioru, dzielony przez tysiące osób. Istnieje i jest aktywny — HLR nie widzi w nim nic podejrzanego. Zdradza go dopiero wysłany kod i sygnały behawioralne.
Numer VoIP albo wirtualny Poprawny numer bez karty SIM. Często całkowicie legalny — firmy korzystają z nich powszechnie. Typ numeru czasem da się wywnioskować z zakresu, ale nie należy tego automatycznie traktować jako oszustwa.

Co HLR-lookup udowadnia, a czego nie

HLR-lookup odpytuje rejestr operatora, do którego należy numer. Daje to twarde, aktualne fakty — ale nie jest kontrolą tożsamości, a to nieporozumienie kosztuje firmy pieniądze.

Co dzięki temu Państwo wiedzą

Czy numer istnieje i jest w tej chwili aktywny
Do jakiego operatora numer należy dziś, także po przeniesieniu
W jakim kraju numer jest osadzony (MCC/MNC)
Czy ma sens wydawanie na niego kredytów

Czego dzięki temu Państwo nie wiedzą

Czyj jest numer — HLR-lookup nie zwraca nazwiska
Czy osoba, która go wpisała, ma urządzenie w ręku
Czy numer jest współdzielony w publicznym serwisie odbioru
Czy ktoś będzie z tego numeru korzystał jeszcze jutro

Dlatego kolejność ma znaczenie: HLR służy do odfiltrowania nieużytecznych numerów przed wysyłką, a kod weryfikacyjny do udowodnienia, że ktoś naprawdę ma urządzenie. Jedno nie zastępuje drugiego.

Tak podejść do tego w formularzu rejestracji

1

Wymuszenie formatu

Prosimy pytać o numer w formacie międzynarodowym i walidować go od razu w formularzu. To nic nie kosztuje i wyłapuje większość literówek.

2

HLR przed wysyłką

Prosimy sprawdzić HLR-lookupem, czy numer istnieje i jest aktywny. Dzięki temu nie marnują Państwo kredytów na numery, które nigdy niczego nie odbiorą.

3

Potwierdzenie kodem

Prosimy wysłać jednorazowy kod i poprosić o jego wpisanie. Dopiero gdy się to uda, wiedzą Państwo, że za numerem stoi ktoś, kto ma urządzenie w ręku.

Wypróbuj proces OTP Zobacz dokumentację API

Numery jednorazowe przy rejestracji

Najtrudniejszy przypadek to numer jednorazowy: publiczny numer z serwisu darmowego odbioru. Istnieje, jest aktywny, ładnie odbiera Państwa kod — a mimo to nic Państwu nie daje, bo skrzynka jest publiczna, a numeru jutro użyje ktoś inny, aby przejąć to samo konto.

Sama technika tego nie rozwiąże. Działa natomiast: nieużywanie w nieskończoność tych samych kodów, limit na numer oraz oferowanie przy wrażliwych kontach drugiego składnika obok SMS. Kto chce dokładnie wiedzieć, jak działają te publiczne numery, znajdzie to na naszej stronie o darmowym odbieraniu SMS.

Sprawdzanie numerów przez HLR-lookup

Najczęściej zadawane pytania o fałszywe numery

W dwóch krokach. HLR-lookup mówi, czy numer istnieje i jest w tej chwili aktywny w sieci. Wysłany kod jednorazowy (OTP) mówi, czy dana osoba faktycznie trzyma urządzenie w ręku. Pierwszy krok odsiewa literówki i wymyślone ciągi, drugi zatrzymuje oszustów — nie zastępują się nawzajem.
To zapytanie do Home Location Register: rejestru operatora, do którego numer należy. Zobaczą Państwo, czy numer istnieje, czy jest aktywny, do którego operatora dziś należy (także po przeniesieniu) i z jakiego kraju pochodzi. Dzieje się to w milisekundach, a właściciel numeru niczego nie zauważa.
Nie samym HLR-lookupem. Publiczny numer jednorazowy istnieje i jest aktywny, więc technicznie wygląda nienagannie. Rozpoznają go Państwo po sygnałach behawioralnych: ten sam numer pojawiający się przy kilku kontach, rejestracje w krótkich seriach albo numery z zakresów, których nigdy nie widzą Państwo u prawdziwych klientów.
Nie, a traktowanie ich w ten sposób kosztuje Państwa prawdziwych klientów. Sporo firm używa numerów wirtualnych albo VoIP jako oficjalnego numeru firmowego. Prosimy nie odrzucać ich odruchowo; co najwyżej traktować jako jeden sygnał obok innych.
Nie. HLR-lookup nigdy nie zwraca nazwiska — wyłącznie techniczny status numeru. Kto twierdzi, że po numerze ustala tożsamość posiadacza, sprzedaje Państwu coś innego niż HLR-lookup.
Tak. Prosimy wgrać listę Excel albo CSV, a my wykonamy dla każdego numeru HLR-lookup; wynik otrzymają Państwo pocztą, ze statusem i operatorem dla każdego numeru. Do kontroli w trakcie wypełniania formularza służy API walidacji numerów.
Zadzwoń teraz
Wyślij e-mail